Γεννήθηκα στην επαρχία αλλά μεγάλωσα στην Αθήνα και μέχρι να αποφασίσω τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου, βρέθηκα να γράφω προγράμματα για κομπιούτερ. Αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε ιδιαίτερα, ειδικά όταν κάποτε άρχισαν να με πληρώνουν γι αυτό.

Την πρώτη μου επαφή με τα κομπιούτερ την είχα πριν 24 χρόνια σε ένα ζαχαροπλαστείο, πράγμα απόλυτα φυσικό, αφού όπως διαπίστωσα στη συνέχεια, τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα στη ζωή μας συμβαίνουν στα πιο αναπάντεχα μέρη και τις πιο άσχετες ώρες.

Από τη στιγμή βεβαια που συνέβη αυτό και γνώρισα τον δυαδικό κόσμο, όλα όσα ακολούθησαν μόνο αναπάντεχα δεν ήταν. Το Ίντερνετ ήταν αυτό που έδωσε την χαριστική βολή σε οτιδήποτε άλλο είχα σκεφτεί να κάνω μέχρι τότε. Ήταν τέτοια τα ενδιαφέροντά μου και τέτοιος ο πλούτος της πληροφορίας που διέκρινα ότι συγκεντρώνονταν εκεί, που δεν θα μπορούσα να "χορτάσω"αν το διατηρούσα μόνο για τις ελεύθερες ώρες μου. Έπρεπε να το κάνω και δουλειά μου.

Μετά από πολλές εκατοντάδες ξενύχτια και άλλους τόσους πονοκεφάλους, ένα ελαφρύ πηχεοκαρπικό, μια υποψία αυχενικού και μερικά ακόμα τέτοια ενδιαφέροντα σύνδρομα που πιθανώς έρχονται, αναρωτιέμαι καμιά φορά μήπως έπρεπε να γίνω γιατρός, καθηγητής ή κάτι άλλο άσχετο, αλλά μετά φαντάζομαι τηλε-ιατρική, τηλε-εκπαίδευση κλπ. και συνέρχομαι.

Σήμερα ζω με τα τρία κορίτσια μου, αναπτύσσω ιστοσελίδες και εφαρμογές, διαβάζω επιστημονική φαντασία, βλέπω ταινίες, σερφάρω, γράφω ό,τι μου κατέβει και αναρωτιέμαι αν, προκειμένου να περπατάω μια ώρα την ημέρα όπως μου είπε ο γιατρός, είναι καλύτερα να ξυπνάω μία ώρα νωρίτερα ή να κοιμάμαι μια ώρα αργότερα.

Θα το ψάξω στο Ίντερνετ.