Έγραφα προ ημερών ότι η υπόθεση Google/Alphabet πληροί τις προδιαγραφές του καλοκαιρινού κεραυνού εν αιθρία που τόσο λατρεύουν οι δημοσιογράφοι -και ο κόσμος στις παραλίες. Παρόλα αυτά, το συγκεκριμένο θέμα είχε και μια ειδησεογραφική διάσταση -αντίθετα, το επόμενο μεγάλο θέμα, αυτό του άρθρου “Inside Amazon: Wrestling Big Ideas in a Bruising Workplace" που έβγαλαν οι “New York Times” ανήμερα 15αύγουστο δεν είχε. Όμως ο θόρυβος που έκανε ήταν -και παραμένει- εξίσου μεγάλος.
Επειδή κάποιοι θα κουραστούν να διαβάσουν όλο το πόνημα της Τζόντι Κάντορ και του Ντέιβιντ Στράιτφελντ (5700 λέξεις είναι πολλές), το ζουμί του είναι η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζει η Amazon τους εργαζομένους της. Στηριγμένο σε μαρτυρίες πολλών υπαλλήλων, νυν αλλά κυρίως πρώην, το κείμενο ζωγραφίζει μια πολύ ζοφερή εικόνα για το πώς οι “14 αρχές ηγεσίας” της εταιρείας του Τζεφ Μπέζος κάνουν αμέτρητους υπαλλήλους της Amazon να εγκαταλείπουν τα πακέτα μετοχών που δικαιούνται και να φεύγουν κακήν κακώς προκειμένου να ανακτήσουν την αξιοπρέπεια ή την προσωπική τους ζωή. Από το δημοσίευμα δε λείπουν ιστορίες για ανθρώπους που κλαίνε την ώρα της δουλειάς ή για καρκινοπαθείς που αξιολογήθηκαν χαμηλά από τους προϊσταμένους τους επειδή τα “προσωπικά τους προβλήματα” επηρέασαν την απόδοσή τους.
Το μέγεθος του άρθρου (και του Μέσου) αλλά και το περιεχόμενό του έκαναν ακόμα και τον ίδιο τον κ. Μπέζος να πάρει θέση. Σε σημείωμα προς όλους τους εργαζόμενους που δημοσιοποίησε το “GeekWire”, ο επικεφαλής της Amazon αφού προτρέπει τους πάντες να διαβάσουν το άρθρο, τους ζητάει να απευθυνθούν άμεσα τόσο στο τμήμα προσωπικού όσο και στον ίδιο, χρησιμοποιώντας το προσωπικό του email αν γνωρίζουν συνθήκες όπως αυτές που αναφέρουν οι συντάκτες. Η φράση “Δεν αναγνωρίζω αυτή την Amazon (σ.σ. Που περιγράφει το άρθρο) και ελπίζω πραγματικά ότι δεν την αναγνωρίζετε ούτε κι εσείς” είναι ενδεικτική του ύφους του.
Το θέμα δε σταμάτησε βεβαίως εκεί: όλα τα ΜΜΕ το σχολίασαν, θετικά, αρνητικά ή επιφυλακτικά ενώ μια λεπτομερής απάντηση προήλθε, όχι επίσημα αλλά τουλάχιστον εκ των υστέρων εγκεκριμένη από τον Τζεφ Μπέζος, από τον μάνατζερ Νικ Τσιουμποτάριου στο LinkedIn. Αν και κάποιοι θα αμφισβητούσαν την εμπειρία του καθώς εργάζεται στην Amazon μόνο 18 μήνες, ο κ. Τσιουμποτάριου αμφισβητεί κάθετα ένα μεγάλο μέρος των στοιχείων που αναφέρονται στο κείμενο αποδίδοντάς τα είτε σε παρερμηνείες, είτε σε πλημμελή έρευνα. Προς υπεράσπισή του αναφέρεται στην εταιρεία όπως τη γνωρίζει αυτός και επιφυλάσσεται για το πώς ίσως ήταν τα πράγματα παλιότερα. Το άρθρο του υπερασπιστή της Amazon έχει αυτή τη στιγμή σχεδόν ένα εκατομμύριο views και 695 σχόλια -για το ίδιο το άρθρο των “NYT” δεν έχουμε views όμως τα σχόλια είναι 4971.
Ότι η Amazon είναι απαιτητικός εργοδότης είναι γνωστό τοις πάσι -εξίσου γνωστό είναι ότι έχει απλωθεί σε πάμπολλους τομείς, ότι η κύρια δραστηριότητά της, η λιανική, έχει μικρά ποσοστά κέρδους, και ότι ο ίδιος ο Τζεφ Μπέζος μοιάζει να τροφοδοτείται από μια σχεδόν μανία επιτυχίας. Όλα τα παραπάνω μπορούν να συμβάλλουν στη μεγιστοποίηση της πίεσης προς τους εργαζόμενους και όπως έγραφα και στο κείμενο περί Google ή σε ένα επίσης πρόσφατο περί Apple κάποτε πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση οι εταιρείες του χώρου μας και να γίνουν γίγαντες και να εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην ήταν. Από τη στιγμή που γίνονται, θα συμπεριφερθούν ανάλογα -και βεβαίως θα εισπράξουν το αντίτιμο της συμπεριφοράς αυτής από την κοινωνία...
Σχόλια