Από τη στιγμή που το twitter ξεκίνησε την καταγραφή των trending topics του σε πιο τοπικό επίπεδο και συμπεριέλαβε και την Ελλάδα διάφορα μυστήρια πράγματα έχουν δει τα μάτια μου να συμβαίνουν.
Μεταξύ των θεμάτων που ασχολούνται ως επί το πλείστον με την επικαιρότητα (twitter χωρίς επικαιρότητα είναι χωριάτικη χωρίς λάδι, αγγούρι, τομάτα, πιπεριά, κρεμμύδι και φέτα) ξεφυτρώνουν και πολλές φορές κυριεύουν τις πρώτες θέσεις σε δημοτικότητα τα hashtags (τα "θέματα" για τους αμύητους στη γλώσσα του twitter) για τον Justin Bieber και κάτι συγκροτήματα των οποίων το άθροισμα ηλικίας των μελών με το ζόρι ξεπερνάει τα 40, μα καλά, γονείς δεν έχουν αυτά τα παιδιά;
Για κάποιον που οφείλει να γνωρίζει τι συμβαίνει στον νεαρόκοσμο η εμφάνιση αυτών των hashtags μπορεί να αποδειχθεί μια διαφωτιστική υπόθεση. Πώς όμως φτάνουν τόσο εύκολα στην κορυφή;
Καλώς ήρθατε στο πιο μπερδεμένο στοιχείο του twitter. Δεν έχει να κάνει, όπως όλα δείχνουν, με τον αριθμό των μηνυμάτων που χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο hashtag αθροιστικά, όσο με το σε πόσο μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιείται το ίδιο hashtag από διαφορετικούς χρήστες. Η ένταση δηλαδή (ο αριθμός των tweets) σε συνδυασμό με τον χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ των μηνυμάτων ορίζει αν ένα hashtag θα φτάσει στην κορυφή των trending topics ή όχι.
Οι μάνατζερ και ο περίγυρος των ποπ ειδώλων φαίνεται πως κατέχουν καλά την τέχνη. Μέσα από λογαριασμούς που είμαι απολύτως βέβαιος πως έχουν σχέση με πραγματικά πρόσωπα όση σχέση έχει το φυστικοβούτυρο με τη χωριάτικη σαλάτα που λέγαμε πριν "πυροβολούν" το twitter και καταφέρνουν να φτάσουν στην κορυφή.
Το αποτέλεσμα κατά καιρούς να βλέπεις από -κανονικούς- ανθρώπους ερωτήσεις της μορφής "ποιοι στο διάτανο είναι αυτοί οι 1D" για παράδειγμα.
Το ενδιαφέρον είναι πως ακόμα και σε τοπικό επίπεδο, στην Ελλάδα ας πούμε, τα tweets για συγκροτήματα την ύπαρξη των οποίων δεν γνωρίζει ούτε η μανούλα τους (διότι αν τα γνώριζε θα τα περίμενε με τη γνωστή αγαπημένη και ξακουστή βρεγμένη σανίδα το βράδυ) προέρχονται από το εξωτερικό, εκτός και αν παραδεχθούμε πως η προεφηβική νεολαία του τόπου μας κατέχει πλήρως την αμερικανική σλανγκ.
Κατά πάσα πιθανότητα έχουμε να κάνουμε με ένα καλοκουρδισμένο δίκτυο από bots, software δηλαδή που στέλνει μηνύματα για το ένα ή το άλλο συγκρότημα με συγχρονισμό που θα ζήλευαν οι πιο αυτοματοποιημένες πυροβολαρχίες του πλανήτη.
Το twitter δεν δείχνει να σκοτίζεται για την "ομηρία" των trending topics, ενδεχομένως διότι όσο πιο "ποπ" γίνεσαι τόσο πιο δημοφιλής γίνεσαι ταυτόχρονα και τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να αποκομίσεις και κάτι από όλη αυτή την ιστορία.
Συμπέρασμα: Μην εμπιστεύεσαι τα trending topics για να δεις τι πραγματικά "παίζει" στο twitter. Είναι σαν τα likes του Facebook που στην αρχή τα μετρούσαν όλοι και καμάρωναν και τώρα ούτε να τα φτύσουν.
Pass me the horiatiki τώρα...
Σχόλια