Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έχω δει πέντε Πάπες. Οι περισσότεροι δε θα το θυμούνται (και πιθανότατα δε θα ενδιαφέρονται κιόλας) αλλά υπήρξε μάλιστα μια χρονιά, το 1978, όταν από την κεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας πέρασαν τρία πρόσωπα εξαιτίας του πρόωρου (και κάπως περίεργου, αν πιστέψει κανείς τις θεωρίες συνομωσίας) θανάτου του ενός από αυτούς, του Ιωάννη Παύλου του 1ου. Όμως μόνο δύο από αυτούς, οι δύο τελευταίοι ανέβηκαν στο θρόνο του Βατικανού όσον καιρό είμαι online: ο πρόσφατα παραιτηθείς Βενέδικτος 16ος και ο από χθες διάδοχός του, ο Φραγκίσκος ο 1ος, κατά κόσμο καρδινάλιος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο του Μπουένος Άιρες.
Μην όντας καθολικός, θα ήταν ψέματα να πω ότι η εναλλαγή διαφόρων καρδιναλίων στην κορυφή της συγκεκριμένης πυραμίδας επηρεάζει τη ζωή μου,όμως το θέμα έχει ενδιαφέρον βασικά από την πλευρά του (πολύ, πολύ, ΠΟΛΥ!) ερασιτέχνη θρησκειολόγου αλλά και από μια άλλη πλευρά πολύ πιο κοντά στη δουλειά μου: στο πώς αντιμετωπίζεται από την κοινότητα του Internet τόσο το ίδιο όσο και ο θεσμός του οποίου ο Πάπας είναι επικεφαλής. Και παρότι η ενθρόνιση του Βενέδικτου το 2005 πέρασε σχετικά αθόρυβα από το Δίκτυο, η αποχώρησή του και η ενθρόνιση του Φραγκίσκου έκανε τόσο πολύ θόρυβο που ειλικρινά αναρωτήθηκα πόσος κόσμος είναι καθολικός!
Αυτό που έχει μεσολαβήσει από το 2005 είναι, φυσικά, η τεράστια άνοδος των SNS: στο μέτρο που μια από τις βασικές λειτουργίες των κοινωνικών δικτύων είναι ο σχολιασμός των διαφόρων γεγονότων ανά τον κόσμο και με δεδομένο ότι οι περισσότεροι χρήστες είναι αρκετά... κοσμοπολίτες ώστε να έχουν κάποιους ξένους φίλους, ένα γεγονός που έχει αντίκτυπο σε 1,2 δισ. ανθρώπους (μεγάλο μέρος των οποίων ζει στην αμερικανική ήπειρο και ακόμα και εντός ΗΠΑ) είναι μοιραίο να φτάσει παντού. Και να σχολιαστεί ακόμα και από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο.
Είναι ωστόσο ενδιαφέρον ότι ένα θέμα όπως η θρησκεία που λόγω της ευαίσθητης φύσης του κατά κανόνα αποφεύγεται να συζητιέται, βρίσκεται να εκτίθεται τόσο πολύ και μάλιστα ένα μεγάλο μέρος του σχολιασμού να είναι από αθώα και υπαινικτικά χιουμοριστικό μέχρι εξόφθαλμα σαρκαστικό. Και είναι ενδιαφέρον γιατί ακριβώς λόγω της διάδοσης του Internet και ειδικά των SNS, πολύ περισσότερος κόσμος από τους καθολικούς χριστιανούς έχει μάθει για τα προβλήματα (και δη τα σκανδαλώδη) της εν λόγω οργάνωσης και θεωρεί ότι μπορεί να έχει δημόσια άποψη τόσο γι αυτά, όσο και για την ίδια την οργάνωση.
Ο προηγούμενος ποντίφικας έκανε κάποιες -μάλλον ανεπαρκείς- προσπάθειες να ασπαστεί τα νέα μέσα. Δεν ξέρω αν ο διάδοχός του θα τις συνεχίσει -από όσα λέγονται είναι αρκετά συντηρητικός, και αυτό λέει πολλά δεδομένου ότι μιλάμε για έναν ούτως ή άλλως πολύ συντηρητικό οργανισμό- όμως αμφιβάλλω ότι όλος ο θόρυβος που συνόδευσε την εκλογή του πέρασε απαρατήρητος από τα ανώτερα κλιμάκια του Βατικανού. Και μαζί με το θόρυβο ίσως και να πέρασε η, ενοχλητική μάλλον, διαπίστωση ότι με τις πράξεις της δεν εκτίθεται πια μόνο στους πιστούς της αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σχόλια