Πιστή στην υπόσχεσή της για διαφάνεια (και, βεβαίως, φοβούμενη τις επιπτώσεις που θα έχει η έλλειψή της στην πορεία της μετοχής της -η εισαγωγή στο χρηματιστήριο έχει και τις κακές πλευρές της), η Facebook έδωσε στη δημοσιότητα τα αιτήματα που δέχθηκε από τις κυβερνήσεις διαφόρων χωρών του κόσμου για αποκάλυψη στοιχείων χρηστών της* τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν, αναφέρονται στο πρώτο εξάμηνο του 2013 και έρχονται σε συνέχεια των αποκαλύψεων στις οποίες είχαμε αναφερθεί στις αρχές του καλοκαιριού όταν η υπόθεση Σνόουντεν/NSA/FISA έφερε στο φως κάτι που όλοι είχαμε δει στις ταινίες και που όλοι υποπτευόμασταν λόγω κοινής λογικής.
Αν και στο τότε κείμενο είχα εκφραστεί θετικά προς την κίνηση -και εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι καλό ότι συμβαίνει- αυτή τη φορά θα σταθώ κάπως πιο επικριτικά καθώς αναρωτιέμαι πόσο πραγματικά βοηθούν τα στοιχεία αυτά τους χρήστες. Θέλω να πω, βλέπουμε στην ανακοίνωση ότι οι αρχές της Ελλάδας (για να πάρουμε μια... τυχαία χώρα) έκαναν 122 αιτήματα σχετικά με 141 χρήστες και ότι το ποσοστό συμμόρφωσης της Facebook ήταν 54% -μ' άλλα λόγια, σε 65,88 (!) περιπτώσεις, η εταιρεία έδωσε στις ελληνικές αρχές "κάποια στοιχεία". Και το ερώτημα που μου γεννιέται αυτόματα είναι: μαθαίνουμε πράγματι κάτι από αυτά τα νούμερα;
Επιστρέφω στις ταινίες: ο μαχόμενος δικηγόρος αποφασίζει να σταθεί απέναντι π.χ. στο Πεντάγωνο και καταφέρνει να πείσει το δικαστή να διατάξει το υπουργείο να του στείλει τα έγγραφα που χρειάζεται για να αποκαλύψει το μεγάλο σκάνδαλο που θα αποκαλύψει τη στρατιωτική-οικονομική διαπλοκή. Και το Πεντάγωνο απαντά στέλνοντας στο γραφείο του 400 κούτες με έγγραφα, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι λογοκριμένο με χοντρές μαύρες γραμμές. Ο δικηγόρος διαμαρτύρεται και οι νομικοί σύμβουλοι του Πενταγώνου απαντούν: "Συμμορφωθήκαμε και σας στείλαμε τα έγγραφα -δεν είπαμε όμως ότι δε θα είναι διαβαθμισμένα".
Τα δεδομένα που αποκαλύπτει η Facebook στην "Αναφορά Αιτημάτων από τις Κυβερνήσεις ανά τον Κόσμο" (ή "Global Government Requests Report") μου φέρνουν στο νου το παραπάνω σενάριο: είναι αρκετά ώστε η εταιρεία να δείχνει "καλή" προς τους χρήστες αλλά είναι απολύτως άχρηστα καθώς δεν προσφέρουν καμιά πληροφορία καθώς δε γίνεται να προσφέρουν καμιά πληροφορία -η συμφωνία που έχει κάνει η εταιρεία (και οι υπόλοιπες μεγάλες εταιρείες που ακολουθούν ανάλογη πρακτική όπως η Google και η Microsoft) της απαγορεύει να ανακοινώσει καν πόσα από τα αιτήματα αυτά προέρχονται από διωκτικές αρχές και πόσα από υπηρεσίες πληροφοριών, πόσο μάλλον να αναφερθεί και στη φύση κάθε αιτήματος.
Το έγραψα και λίγο πιο πριν: θεωρώ ότι η κίνηση αυτή είναι κατά βάση θετική. Όμως είναι θετική μόνο αν τη δούμε σαν ένα πρώτο βήμα, σαν μια πρώτη απόδειξη ότι οι εταιρείες του Internet έχουν τον τρόπο να διαπραγματευτούν με τις κυβερνήσεις και να μην ενδίδουν αμαχητί στις διαθέσεις τους. Αν η διαπραγμάτευση αυτή συνεχιστεί, θα μπορούμε όντως να μιλάμε για πραγματικό πλήγμα στην αδιαφάνεια του κράτους -αν όχι, πρόκειται απλώς για χάντρες και καθρεφτάκια...
Σχόλια