busyπαρακαλώ περιμένετε...
ΔΙΑΒΑΣΕ ΓΙΑ
NEWSLETTER
newsletter
Το email σου εδώ!
budy παρακαλώ περιμένετε...
POLL
Πόσο συχνά αγοράζεις online;

Πόσο συχνά αγοράζεις online;

busy παρακαλώ περιμένετε...

 

 

 

 

TAGS
Ideacast for GR startups
Ψιτ, εσύ στο τελευταίο …μην αντιγράφεις, θα αποτύχεις!!

Ψιτ, εσύ στο τελευταίο …μην αντιγράφεις, θα αποτύχεις!!

Τάσος Παγκάκης @ 07.03.2013
Σχόλια -

Πρόσφατα, στο Mobile World Congress, δύο συνεργάτες έκλεισαν τη διαμονή τους μέσω του πολύ γνωστού Airbnb και το κατευχαριστήθηκαν μάλιστα. Φιλική και εύκολη εμπειρία, σε multiscreen περιβάλλον, έψαξαν, διάλεξαν στο λεπτό. Είχαν να πουν μια ωραία εμπειρία με φουλ χαμόγελο. Δεν πέρασε μία εβδομάδα και έχω να σας πω μία “κακή ιστορία” περί αντιγραφής.... το σημερινό ευαγγέλιο. Οι δύο φίλες με προέτρεψαν να ψάξω το Airbnb, που δεν το είχα κάνει, κι έτσι από το ένα link στο άλλο ...(ξέρετε πως είναι στο browsing, χάνεσαι), βρέθηκα να διαβάζω στοιχεία και αναλύσεις περί αντιγραφής επιχειρησιακών μοντέλων και κάποια στιγμή νέων επιχειρήσεων. Πουλάκια μου λέω, να το επόμενο θέμα μας.

Οι επενδυτές (έχουμε πλέον εκατοντάδες στη χώρα...) μέσω testimonials και editorials δηλώνουν κουρασμένοι από τα πολλά, καθημερινά pitch presentations των νέων υποψήφιων επιχειρηματιών που αντιγράφουν το μοντέλο του Airbnb (ενοικίαση των ποδηλάτων σε camp, διανομή time-sharing στόλου υβριδικών αυτοκινήτων, σκούπες καθαρισμού και εργαλεία κήπου). Οι wanna-be επιχειρηματίες σε ΗΠΑ και Ν. Αμερική, διάβαζα, θεωρούν την τάση του sharing και του “rental for a specific time at limited price models” μία αυξανόμενη ευκαιρία, που πηγάζει από τη συμπεριφορά των κοινοτήτων και τη διαρκώς αυξανόμενη λογική του crowd-do-something. Οσοι μας διαβάζετε, μπορεί να να θυμάστε πως έχω παρουσιάσει ερεθίσματα-παραδείγματα στο τουρισμό (βάση δεδομένων house exchange για 120 χώρες) και στα business συνεργασίας Δημοσίου-Ιδιωτικού τομέα (Βοστώνη, εταιρίες διαχείρισης κτιρίων ακι διανομής), που γίνονται με sharing δυνάμεων χρημάτων και κοινών. Είναι όμως αυτός λόγος για να γίνει μια επιχείρηση βιώσιμη, κερδοφόρα και χρήσιμη; Επειδή το Airbnb διπλασίασε τα bookings του τον τελευταίο μισό χρόνο, επειδή ασφαλίζει τις επιλογές σου (με $65.000) σημαίνει ότι μπορούμε να το κάνουμε όλοι; Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο αριθμός εκείνων που παρουσιάζουν sharing business cases (ενοικίαση διαμερισμάτων, φοιτητικές εστίες, χρόνο babysitting, εύρεση καλών περιοχών σύμφωνα με κριτήρια της επιχείρησής σου αυξάνεται γεωμετρικά δυσανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες και αγορές, λένε οι επενδυτικοί οίκοι. Τις τελευταίες ημέρες 5 διαφορετικές ομάδες ανθρώπων μου μίλησαν για τον τουρισμό με σχετικές διαφοροποιήσεις στην ιδέα τους. Οι 3 στους 5 φαντάζονται όμως sites-marketplaces για να συγκεντρώσουν σε αυτά το B2B κοινό, που θα είναι περιεχόμενο και προσφορά.

Προσέξτε με τώρα. Αυτή η είναι η φούσκα-κίνδυνος που επισημαίνω εδώ και 48 άρθρα, όταν λέω ότι την τεχνολογία-commodity θα την έχουμε όλοι, αλλά το θέμα είναι τι την κάνουμε. Πόσες ίδιες ή παρόμοιες ιδέες μπορούν να σταθούν; Πόσοι μεσίτες-διαμεσολαβητές υπάρχουν για να φτιάξεις τη βάση δεδομένων σου; Πόσος κόσμος-crowd (στις ήδη πολυδιασπασμένες κοινωνίες) θα μαζευτεί μαζικά στη λύση που σκέφτηκες, ώστε να παράγει collectively μεγαλύτερο κέρδος για τον επενδυτή και εσένα; Στο twitter, στο πρόσφατο συνέδριο “Goldman Sachs Technology and Internet”, γράφτηκε η μαγική φράση “There are a lot of copycats” που χτυπάει καμπανάκια. Μην πάτε μακριά, στο προηγούμενο Ideacast #47 δείτε πόσα Ελληνικά startup έχουν παρόμοια offering models και ίσως με καταλάβετε.

Το Airbnb είναι ένα πολύ πτευχημένο παράδειγμα και μάλιστα συγκεντρώνει πολλούς συνεργάτες στο σύστημά του (μεσίτες, ιδιώτες, φωτογράφους, αυτοσχέδιους μεσίτες κλπ). Απ’ ότι λέει, από το 2008, εξυπηρέτησε 3 εκατ. Επισκέπτες και έφτασε τα 300.000 καταλύμματα, 500 κάστρα και 200 tree houses, αποτιμώμενο στα $1.3 δις. Το concept να βγάζεις χρήματα από περιουσιακά στοιχεία που “κάθονται” είναι παλιό και είναι ωραίο. Αλλά είναι ικανό να αγγίξει κάθε εφαρμογή της πραγματικής ζωής; Εχουμε το taxibeat και το συζητάμε ως πετυχημένο γιατί βγήκε εκτός χώρας και περπατά. Υπάρχει το παρόμοιο Uber, το οποίο εκτιμά ότι οι χρήστες του δαπανούν $10-15.000 στην υπηρεσία κάθε χρόνο, σαν να αντικαθιστούν το κόστος απόκτησης και συντήρησης αυτοκινήτου. Αλλά ακόμη και αν οι mobile υπηρεσίες είναι φιλικές, αποδεκτές και θετικές εμπειρίες από τους χρήστες και τους “συνέταιρους” ταξιτζήδες (στην περίπτωση του taxibeat), πόσες τέτοιες εταιρίες μπορούν να υπάρχουν; Οι επενδυτές το γράφουν καθαρά: σκεφτείτε νέα μοντέλα και λύσεις στην καθημερινή ζωή με σαφή διαφοροποίηση ...”…the danger is that too much investment in these types of companies could backfire. If too much capital goes into one slice of the market, it could become overcrowded.”

Στο Ideacast “Καινοτομία από εμάς για εμάς” αναφέρθηκαν κάποιοι χώροι που μοιάζουν ευκαιρίες επιχειρηματικής σκέψης και ιδιαίτερα ιδανικοί για οπισθοδρομικές αγορές όπως η χώρα μας (μικρό test-pilot market, μικρό κόστος, εν δυνάμει πολλοί διαθέσιμοι συνεργάτες-συνέταιροι). Οι περιοχές, ας τις πούμε έτσι, αυτές είναι όμως πολύ καλές ευκαιρίες και στις γειτονικές, Βαλκανικές χώρες και οι συνεργάτες / ομάδες / μεταπωλητές εκεί μας περιμένουν. Ξαναδιαβάστε τη λίστα και πείτε μου, πόσες νέες επιχειρήσεις κινούνται στους χώρους αυτούς; Ισως να κάνω λάθος, τότε διορθώστε με.

Ζούμε σε μία περίοδο επιτακτικής και πιεστικής ανάγκης, να κάνουμε κάτι. Να δοκιμάσουμε και τελικά να ...fight-back την κατάσταση. Η συναισθηματική πίεση είναι ακόμη πιο μεγάλη, γιατί όλοι είμαστε άνθρωποι. Αλλά πόσο κακό είναι πριν “κάτσεις” σε μάι ιδέα να ψάξεις; Πόσο; Οσο πιο πολύ και πιο έξυπνα-παραγωγικά. Υπάρχει το internet, υπάρχει το εξωτερικό, υπάρχουν τόσοι άνθρωποι της αγοράς και της κοινωνίας (δίπλα σου) να ρωτήσεις, που θα καταλήξεις πολύ γρηγορότερα σε συμπέρασμα πριν φτιάξεις το pitch presentation ή το πρώτο μοντέλο σου.

Οταν ξεκίνησα την πρώτη μου δουλειά, όλοι ήταν σε ίδιες αγορές συγκεντρωμένοι, έσπαζαν την πίττα σε μικρά κομμάτια και παρήγαγαν μικρότερο έσοδο από το resources investment και τα OpEx που έβαζαν. Αλλά τότε δεν πείραζε, όλοι είχαν γραμμές δανεισμού εώς και 60%. Σήμερα όμως; Σήμερα πρέπει να είμαστε διαφορετικοί και να φωτίζουμε από αυτή τη διαφοροποίηση.

Αφού οι μαζικές αγορές ‘σπάνε’ και εσείς είστε οι καταλύτες της νέας οικονομίας, γιατί τόσοι πολλοί συγκεντρώνεστε σε ίδιες περιοχές και επιχειρηματικά μοντέλα; Πιστεύετε ότι ένα ‘εύκολο’ site ή ένα app είναι η λύση; Και επειδή όλοι θα έχουν NFC και local ή mobile GPS αρκεί να βρίσκεις κάποιον στον χάρτη, όπως μια υπηρεσία taxi ή να σκεφτείς μήπως να χαρτογραφήσεις τη σοδειά των γεωργών σε online mode και να φτιάξεις ένα database αγοραπωλησιών και τιμών με όλη την υφήλιο; Σκέφτεστε χωρίς το κοινό, τις τάσεις του και τον ...παγκόσμιο, διευρυμένο ανταγωνισμό σας.

Δεν θέλουμε αντιγραφές, θέλουμε επιτυχίες. Τις δικές σας που θα μας κάνουν όλους περήφανους και γεμάτους αυτοπεποίθηση, ότι “πήρε μπροστά”.

Τάσος, όπως πάντα stay tuned!

Topics: CYBERCULTURE
COMMENTS
TOP BRANDS