Για τον Μαξ Σρεμς, και για την πρωτοβουλία «Europe v Facebook» ή «Η Ευρώπη κατά του Facebook» είχαμε γράψει και αρκετά παλιότερα όμως ο 27χρονος αυστριακός ακτιβιστής επανέρχεται και αυτή τη φορά ενδέχεται να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη ενός πολύ ισχυρού χτυπήματος στα πλευρά όχι μόνο του Μεγάλου Μπλε Social Network αλλά και οποιασδήποτε άλλης εταιρείας Internet που δραστηριοποιείται στην Ευρώπη και που στηρίζεται στα προσωπικά δεδομένα των χρηστών για να βγάλει χρήματα –δηλαδή πρακτικά όλων.
Με αφορμή την υπόθεση Σνόουντεν, ο κ. Σρεμς και οι ομοϊδεάτες του σε Ιρλανδία Λουξεμβούργο και Γερμανία κατήγγειλαν μέσω των τοπικών αρχών προστασίας προσωπικών δεδομένων (τον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων, την Εθνική Επιτροπή Προστασίας Δεδομένων και τον Ομοσπονδιακό Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων και Ελευθερίας Πληροφοριών αντίστοιχα) τις Apple, Facebook, Skype, Microsoft και Yahoo! όχι όμως για τις πρακτικές που ακολουθούν αλλά για το κανονιστικό πλαίσιο μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ που επιτρέπει την «εξαγωγή» δεδομένων πάνω από τον Ατλαντικό.
Οι ευρωπαίοι ακτιβιστές θεωρούν ότι η συμφωνία περί «περιοχής ασφαλείας» (safe harbour) εντός του οποίου ΗΠΑ και ΕΕ έχουν συμφωνήσει να μεταφέρονται δεδομένα –έστω και αν το «μεταφέρονται» σημαίνει «αποθηκεύονται σε servers ένθεν και ένθεν» στην ουσία έχει καταστρατηγηθεί από τις παραπάνω εταιρείες αφού, βάσει των αποκαλύψεων του Έντουαρντ Σνόουντεν, οι ΗΠΑ δεν προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών τους∙ αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, ο προσδιορισμός «περιοχή ασφαλείας» γι αυτές καταρρίπτεται και, άρα, η μεταφορά δεδομένων προς τα εκεί από τις μεγάλες εταιρείες του Δικτύου είναι παράνομη.
Αν και η υπόθεση δεν είναι ακριβώς καινούρια –ο κ. Σρεμς και οι άλλοι ακτιβιστές υπέβαλλαν τις καταγγελίες τους πέρσι, αυτό που συνέβη τώρα και φέρνει την υπόθεση στο προσκήνιο είναι ότι το ιρλανδικό δικαστήριο έκρινε ότι το θέμα ξεφεύγει από την αρμοδιότητά τους και το παρέπεμψαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, την ανώτατη νομική αρχή της ΕΕ. Ακόμα περισσότερο, ο ιρλανδός δικαστής Γκέραρντ Χόγκαν παρουσιάζει την υπόθεση στο ΕΔ κατά τρόπο που δείχνει ότι ο ίδιος θεωρεί πως οι καταγγέλλοντες έχουν δίκιο –μ’ άλλα λόγια ότι, κατά την εκτίμησή του, ο τρόπος που λειτουργεί η «περιοχή ασφαλείας» δείχνει να έρχεται σε αντίφαση με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρώπης ο οποίος κάνει σαφές το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών
δεδομένων.
Το θέμα από εδώ και πέρα περνάει στα χέρια του ΕΔ –και οι υπηρεσίες της ΕΕ δε φημίζονται ακριβώς για την ταχύτητά τους. Όμως αργά ή γρήγορα απόφαση θα υπάρξει και αν η απόφαση κινηθεί στην ίδια γραμμή με ορισμένες πρόσφατες (όπως π.χ. αυτή του «δικαιώματος στη λήθη») οι μεγάλες εταιρείες θα βρεθούν πραγματικά σε πολύ δύσκολη θέση. Εκτός βεβαίως αν εξαιτίας της εστίασής τους στις αναπτυσσόμενες αγορές –και ειδικά αυτές της Ασίας- αποφασίσουν ότι είναι καιρός να αγνοήσουν εντελώς τη Γηραιά Ήπειρο και τις ιδιοτροπίες της…
Σχόλια